In de homeopathie gaan wij ervan uit dat het ziek zijn, een verstoring is van het levenslichaam en dat hiermee de Dynamis is ontstemd.

 “Homeopathie is een geneeswijze: homoios pathos = gelijkend lijden."

Het doel van klassieke homeopathie

Het doel is om de patiënt te verlossen van de belasting uit zijn biografie, de erfelijke belastingen en te komen tot de diepste endogene verstoring en deze te genezen. De plantaardige, dierlijke (en minerale geneesmiddelen), de tautopatische middelen en de nosoden, hebben als functie het neutraliseren van die belemmeringen, die de werkelijk (endogene antipsorische) genezing door de minerale constitutionele geneesmiddelen in de weg staan.

Het voorschrijven van LM-potenties

Dit is gaat heel anders dan het toedienen van de C (of M) potenties. De reactie patronen verschillen, de dosering verschilt, het aantal schudslagen (C vaak in droge vorm) en de verdunningsgraad zijn per situatie anders. Dit nog naast de frequentie van inname welke weer afhangt van het individu en de pathologie (de ziekte of aandoening).

De C of M potenties vormen a.h.w. meer een buffer waardoor deze in het algemeen een langere nawerking hebben. Waardoor het lastiger is om tussentijds een ander middel in te zetten wanneer zich bijvoorbeeld een incident voordoet.

Hahnemann beschrijft hoe de toepassing van LM potenties de behandelingsduur tot één-vierde en zelfs de helft van de gebruikelijke duur kan bekorten. Waarom niet alle homeopaten hiertoe overgaan, is mede omdat de omscholing het een en ander vergt.

Maar de grondslag hiervan ligt er vooral in omdat zijn laatste werken. Dit zijn de 5 en de 6e editie die pas 80 jaar naar dato zijn geproduceerd. Echter in die tussentijd had de homeopathie zijn vlucht genomen. In zijn latere uitwerkingen, waar hij met de LM potenties werkt, vertelt hij ook, dat dit volgens hem ‘de meest volmaakte potentie’ was. De 6e editie was zijn eindwerk en voltooiing van.

Er is een waslijst aan de te kiezen middelen binnen de homeopathie welke al snel richting 2500 middelen gaat. Met behulp van de ziekteclassificatie wordt een onderscheidt gemaakt in o.a. de ontstaansgeschiedenis en de heftigheid hoe de klacht zich voordoet. Hierbij wordt ook een onderscheidt gemaakt in de inzet van de middelen en dan mn. de herkomst van de middelen. Dit kunnen zijn: plantaardige, dierlijke of minerale middelen, tautopatische middelen en nosoden (ziektematerie).

Omkeerbaarheid

"Is de klacht omkeerbaar of niet?'

Wat er allemaal wel of niet omkeerbaar is, is bij aanvang van de behandeling soms heel helder en soms niet. Diagnose door een dierenarts kan hierin bevestigend zijn. Klassieke homeopathie kan dan vaak heel goed uitkomst bieden in de ondersteuning, verlichting van de klachten en het vertragen van het ziekteproces.

In p 68 uit de Organon is het ideaal omschreven en gaat de homeopaat ervan uit dat de klacht omkeerbaar is tot volledige gezondheid. Men spreekt dan van een curatieve behandeling

Men spreekt van een palliatatieve behandeling wanneer dit niet meer mogelijk is. Sommige dieren zijn zo zwaar ziek dat de endogene verstoringen en of misvormingen niet meer omkeerbaar zijn.

‘p 68. van de Organon’

• Ongewoon kleine doses zijn essentieel voor de toepassing van deze geneeswijze.
• Zo zijn ze net voldoende om de gelijkende, natuurlijke ziekte te overstemmen en die uit het gevoel van het levensbeginsel te verdringen (chronisch & acuut).
• Het herstelproces voltrekt zich dankzij de overeenkomst tussen de symptomen van de natuurlijke ziekten en die der geneesmiddelen, d.w.z. van de ziekten, kunstmatig verwekt in de geneesmiddelproeven.
• Als de oorspronkelijke ziekte geheel is weggewerkt, houdt het organisme soms alleen nog een lichte voorbijgaande geneesmiddelziekte over, maar die is, dankzij de buitengewoon kleine dosis (LM), zo licht, vluchtig en vanzelf herstellend, dat de levenskracht tegen deze kleine kunstmatige ontstemming van het welzijn niet meer reactie hoeft op te brengen, dan nodig is om de huidige toestand op te werken naar het gebruikelijke gezondheidsniveau, dus naar volledig herstel. En dat kost, als de oorspronkelijke ziekte uitgedoofd is, nog maar weinig inspanning.

Similia principe & Gelijksoortigheid

Dit principe stelt dat bij een hoeveelheid van een stof (onverdund) bij een gezond mens bepaalde ziekteverschijnselen (symptomen) oproept. Dat diezelfde stof in gepotentieerd vorm, bij zieke mensen met diezelfde symptomen, kan genezen.

De inzet van de homeopathische middelen zijn zo veel mogelijk gelijksoortig aan het huidige symptoombeeld (de huidige klacht) en ontstaansgeschiedenis. Zo zijn ze ook gelijksoortig in de tijd en snelheid van het ontstaan van de ziektesymptomen (ziektedynamiek) en zal ook het genezingsproces verlopen.

Primaire en secundaire werking.

"Het basis principe waar vanuit de homeopathie werkt is actie=reactie."

In p 63. Van de Organon omschrijft Hahnemann: ’ Ieder kracht die op het leven inwerkt, ieder geneesmiddel veranderd min of meer de ‘stemming’ van de levenskracht en veroorzaakt voor kortere of langere tijd bij de mens een bepaalde verandering in zijn welbevinden: de zg. primairwerking of beginwerking. Hoewel deze door geneesmiddelkracht en levenskracht gezamenlijk geproduceerd wordt, hoort het toch meer, bij het inwerkende agens (invloed /inwerkende stof). Onze levenskracht (de Dynamis) reageert met haar energie op deze inwerking. Deze reactie hoort bij de kracht, die ons leven in stand houdt en gaat automatisch in zijn werk, de z.g. secundaire- of tegenwerking.’.

Actie (primair) - de honingbij (Apis Mellafica) geeft een steek = Reactie (secundair) - pijn, roodheid en zwelling. Door het gebruik van de honingbij in gedynamiseerde, gepotentieerde vorm waarvan de kunstmatige ziekte prikkel sterker is dan de aanwezige, kan de levenskracht zich a.h.w. vermannen en dit omzetten tot genezing.

Andersom geven de homeopathische middelen in pure vorm (niet gepotentieerd) of laag gepotentieerd bijv. C30 een bepaald ziektebeeld met bijbehorende symptomen bij de gezonde mens. De homeopathische geneesmiddelproeven zijn overigens niet op dieren getest maar op gezonde mensen.

Dynamis

"De Dynamis is de levenskracht van het organisme en is dat waarom wij leven."

In de homeopathie noemen wij die levenskracht of energie 'de Dynamis' en dit is zo ik denk het zelfde als de Qi of Phrana uit andere alternatieve geneeswijzen. Het is dynamisch (in beweging) wat met het heelal verbonden is. Deze energie is energetisch, niet zichtbaar, niet materieel en is gevoelig voor inwerkende krachten. Geen levenskracht meer betekend de dood.

Het is op die levenskracht waarop de homeopathie voorschrijft, het is die levenskracht van het zelfgenezend vermogen dat waardoor een wondje uit zichzelf geneest. Dit is toch wezenlijk anders dan hoe doorgaans regulier naar het ziek zijn wordt gekeken en wordt voorgeschreven. In onze westerse cultuur wordt er stoffelijk naar ziekten en de ontstaansprocessen gekeken. Dit is het paradigma t.o.v. de homeopathie omdat in die wetenschap alles bewezen en dus zichtbaar moet zijn. Dus alles wat niet zichtbaar, tastbaar etc. is, bestaat niet volgens de medische wetenschap. Die medische wetenschap loopt dan ook achter op de natuurwetenschappen waar men er wel vanuit gaat dat alles energie heeft en die energie verder gaat dan het zichtbare.

Het 'geheugen' van water

‘Alles’ is energie en heeft zijn eigen specifieke trilling.

Water pikt dat op. Dus ook de energie en de oerenergie van wat aan water wordt toegevoegd. Water is een informatiedrager. De Oostenrijker Victor Schrauberger stelde begin vorige eeuw na grondig onderzoek vast, dat water fungeert als informatiedrager en mogelijk beschikt over een vorm van geheugen.

De Japanner Masaru Emoto, houdt zich al enige decennia bezig met onderzoek naar water in relatie tot zijn omgeving. Door het bevriezen van water heeft hij die informatie-invloed zichtbaar gemaakt. Hij laat zien hoe woorden en muziek veranderingen veroorzaken in de molecuulstructuur van water. Door het invriezen ontstaat kritalisering in mooie structuren of grillige structuren als het water negatieve informatie heeft opgeslagen.

Een aantal universitaire onderzoeksgroepen heeft de structuur van water onderzocht; watermoleculen hebben een dipolaire structuur dat wil zeggen een min- en een pluspool, en de polen vormen via waterstof-zuurstofbruggen (dat zijn verbindingen tussen waterstof H -atomen en zuurstof O- atomen) clusters oftewel klontering van watermoleculen). Door krachtig schudden stimuleert men de klontering van water, waardoor een structuur ontstaat. Het schudden van water verschuift het dynamisch evenwicht tussen vorming en afbraak van waterstof-zuurstof bruggen naar klontering.

Californische onderzoekers hebben na potentiëren (verdunnen met schudden) van zoutoplossingen deze structuur zichtbaar gemaakt met elektronische microscopie en onderzocht met fysische meetmethodes zoals de bepaling van de lichtabsorptie en de dialectrische constante. De waarden verschilden duidelijk met die van controleoplossingen die verdund werden zonder te schudden; het schudden lijkt dus essentiëel voor alleen verandering. Vervolgens is deze oplossing getest en nu blijkt het immuunactieve stoffen als cytokines in menselijk bloed te beïnvloeden. Deze waterstructuur kan kennelijk informatie opslaan en vrijgeven als deze weer in contact met een biologisch systeem komt.

Thermodynamisch onderzoek in de groep fysische chemie in Napels heeft laten zien dat sterke chemische verbindingen deze clusterstructuur kunnen verbreken, waarbij warmte wordt afgegeven en gemeten via calorimetrie (toename van entropie). Dit is een teken van de afbraak van een hogere organisatie graad ofwel de dynamisatie).

Het begrijpen van het werkingsmechanisme van sterk verdunde oplossingen in het menselijke lichaam hangt dus nauw samen met het voortschrijden van de kennis van water, het gebruikte oplosmiddel van homeopathische potenties.

Naast het gegeven dat in bepaalde situaties de reguliere medicijnen en ingrepen uiteraard levensreddend en noodzakelijk kunnen zijn, werken ze doorgaans niet genezend. Kort door de bocht zijn de symptomen opgewekt door de regulier medicatie niet gelijksoortig aan het symptoombeeld en kunnen daarom niet genezend werken. Ze zijn echter wel materieël en werken daarom wel op het dier en dus op de levenskracht in.

Doordat de oorzaak niet wordt behandeld keert het symptoom weer terug, kunnen bijwerkingen ontstaan of wordt de klacht verplaatst en krijgt het andere klachten. Neem een oorontsteking die door een corticozalf wordt weggesmeerd. Deze zalf werkt op die ontstekingsreactie en drukt het a.h.w. weer terug het lichaam in. Dit is symptoombestrijding en kan de oorzaak waarom dit dier met oorontsteking reageert niet genezen. Het kan zijn dat een dier hierna darmklachten ontwikkeld of longproblemen.

Ziektedynamiek

Hiermee wordt de dynamiek van het ziekteproces bedoeld. De ziektedynamiek is de uiting hoe de ziekte zich manifesteert in het organisme. Het organisme uit dit middels symptomen met hierbij een specifieke snelheid en heftigheid.

Er wordt dan ook in de frequentie van inname en het aantal schudslagen rekening mee gehouden. Tevens wordt ook een onderscheidt gemaakt in het te kiezen homeopathische middel, plantaardig, dierlijk en mineraal t.o.v. de ontstaansgeschiedenis van de klacht.

Bij een chronische klacht met een lage dynamiek die langere tijd bestaat is het doorgaans voldoende met 1 x per dag een inname d.m.v. een ruikdosis met 1 of 2 middelen.

Bij een acute klacht, met een hoge dynamiek, die heftig en recent is ontstaan  kan het nodig zijn om wel 5 x per dag een inname te nemen. Het kan zelfs nodig zijn om elke 5 tot 10 minuten een inname te nemen bij een zware kneuzing of bij heftig bloedverlies.

Reagibiliteit

Met de reagibiliteit wordt de reactiekracht, het vermogen bedoeld, hoe een organisme of het dier reageert op de gekozen potentie, dosering en de frequentie van inname, van de homeopathische middelen. De reagibiliteit (reactiekracht) wordt bepaald door de factoren in en om de constitutie zitten. Dit kunnen zowel endogene als exogene factoren zijn die dan a.h.w. in de weg  staan voor de reagibiliteit.

Gevoeligheid

De gevoeligheid van het organisme is altijd endogeen bepaald. Dat wil zeggen dat dit in de constitutie, in aanleg is bepaald of het organisme gevoelig is voor de opname van een prikkel. Het ene dier is zeer gevoelig en kan goed reageren en heeft dan weinig prikkels nodig en het andere dier is een weinig gevoelig en kan minder goed reageren en heeft dan meer prikkels nodig. Een Ierse setter die hypersensitief is ook voor prikkels van buitenaf kan te heftig  reageren op 3x schudden met het juist gekozen homeopathische middel. Dan is de input te sterk.

De potentie, dosering en frequentie en inname van LM-potenties, worden dus afgestemd op de gevoeligheid en de ziektedynamiek zodat de levenskracht niet te sterk wordt gestimuleerd en zodoende geen verergeringen optreden. Maar wel voldoende wordt gestimuleerd ‘met een kunstmatige sterkere ziekteprikkel’, waardoor er sprake kan zijn van ‘snel, zacht en duurzaam herstel van de gezondheid’.

Blokkades

Er kunnen om verschillende redenen blokkades ontstaan. D.m.v. een grondige anamnese worden hierin al mogelijk blokkerende factoren in het voorschrijven ondervangen. In de praktijk van vandaag neemt het succes toe wanneer we voorschrijven op deze erfelijke belastingen die zich veelal als een soort blokkade voordoet, met het gebruik van de passende, gelijksoortige nosode.

Zonder de mogelijkheid van deze nosoden is al het vrijwel onmogelijk om de belastingen uit de eigen biografie of erfelijkheid, duurzaam het zwijgen op te leggen. Een blokkade door erfelijke belasting welke duidelijk in het symptoombeeld en de ziektegeschiedenis van het dier zelf voortkomt kan dus worden voorkomen door hierop voor te schrijven.

Deze nosode geeft dan a.h.w. ruimte voor de Dynamis om goed op de gekozen middelen te reageren. Dit is de kracht van de ziekteclassificatie.

Er zijn nog andere factoren die lastiger te benoemen of te vinden zijn zoals geopathische belasting. Ook kan de ziekte -en geestestoestand van de eigenaar blokkerend werken wanneer er sprake van een sterke synergie(wisselwerking/band) tussen dier en eigenaar. Deze laatste 2 zou je dan ook klachtonderhoudende omstandigheden kunnen noemen.

Er kan sprake zijn van een manco in de reactiekracht, ook wel psorische indifferentie genoemd, welke een blokkade veroorzaakt. Het kan zijn dat het individu zelf erg gevoelig is voor reguliere medicatie zoals bijv. antibiotiqua of in het verleden hier vaak en veel van heeft binnengekregen. Dit kan ook een blokkade vormen doordat deze reguliere medicatie het symptoombeeld heeft vertroebeld, gecompliceerd en het ziek zijn a.h.w. naar een dieper niveau heeft gebracht. Echter niet altijd is een blokkade van te voren zichtbaar. Soms wordt dit pas tijdens een behandeling duidelijk.

Psorische indifferente reactie

Dit is een manco in de reactiekracht van het organisme, van de Dynamis. Het onvermogen van het individu om goed te reageren op de gekozen middelen. Er is een tekort, een gebrek aan reactiekracht. Dit is gelijkend op een blokkade. De oorzaken zijn:

• Door allopathische belasting (reguliere medicatie), kan de Dynamis op den duur verlammen. De verstoorde homeostase  meldt zich middels een symptoom en door de allopathische behandeling wordt deze onderdrukt. Naarmate dit vaker gebeurt,  raakt de Dynamis verlamd.
• Door Chronische ziekten, ouderdom, verzwakking.
• Door een overreactie. Dit is in de vergelijking actie 100% = reactie > 100%. Dit lijkt qua patroon op een sycotische reactie,  maar is dit niet. Het verschil wordt gemaakt door het feit dat er geen tendens te bespeuren valt in de ziektegeschiedenis.
• Door de psorische indifferentie zelf. Dit zijn andere reacties dan reactiemogelijkheden welke voortkomen uit de gevoeligheid van dat individu zelf.

Na het voorschrijven en het gaan gebruiken van de homeopathische middelen zijn er in geval van psorische indifferentie, drie verschillende reactiepatronen te onderscheiden:

1. In eerste instantie is er een curatieve reactie; de patiënt gaat vooruit - de verbetering stagneert  - de patiënt valt terug, maar is t.o.v. de beginsituatie wel beter. Gedurende dit verloop blijft de patiënt de voorgeschreven middelen doorgebruiken.
2. In eerste instantie is er een curatieve reactie, de patiënt gaat vooruit - de verbetering stagneert - de patiënt valt terug, gaat terug naar af en is er zelfs slechter aan toe dan in aanvang voor de behandeling. De patiënt stopt met het gebruik van de voorgeschreven middelen als er zich enige tijd een stagnatie voordoet van de verbetering.
3. Er treedt een verslechtering op. Deze verslechtering hoeft niet gelijk op te treden, maar kan zich nog na verloop van 14 dagen manifesteren. Er is dus geen verbetering van de klachten geweest. Je kunt van deze situatie zeggen dat de patiënt met de rug tegen de muur staat en geen bewegings-ruimte heeft om te herstellen. Als de inname van de homeopathische middelen stop gezet wordt, komt de patiënt weer terug in de beginsituatie.

Klachtonderhoudende omstandigheden

Tijdens een homeopathisch behandeling is het van belang dat zoveel mogelijk factoren die de klacht in stand houden worden geëlimineerd. Dit kunnen omstandigheden zijn die zich op mentaal/emotioneel niveau afspelen welke zich al dan niet op fysiek niveau uiten. Dit kunnen stres factoren zijn die zich misschien bij de eigenaar afspelen en onbewust worden overgedragen op het dier, stres door onvoldoende beweging of juist te veel inspanning, onjuiste stalling etc.

Het kunnen echter ook fysieke omstandigheden zijn zoals onjuiste training, een verkeerd passend zadel wat lichamelijke klachten geeft zoals een wervelblokkade of ongewild gedrag.

Ook voeding speelt een belangrijke rol in fysiologische processen welke zich in fysieke klachten kan uiten. Suikerintolerantie bij dieren, te weinig of onvoldoende kwaliteit van ruwvoer en overgevoeligheidsreacties door additieven (toevoegingen) in de voeding zijn hier voorbeelden van. Mede daarom geeft een consult bij u thuis of op stal vaak veel informatie. Daarin kan het zijn dat wanneer er sprake is van klachtonderhoudende omstandigheden dat ik u adviseer over te stappen op andere voeding zoals versvleesvoeding of brokken zonder granen en suikers bij honden en katten of de paarden bijvoorbeeld hooi i.p.v. kuilvoer.

U kunt zich wellicht voorstellen dat het onmogelijk is om tot een succesvolle behandeling te komen wanneer de omstandigheden voor dat individu niet optimaal zijn. Daarbij is goede en juiste voeding een basis voor een goede gezondheid. Zeker als je weet dat ongeveer 60% van de chronische huidklachten verdwijnt door juiste voeding.

p 4, Organon; ‘Hij draagt tevens zorg voor de gezondheid, als hij weet waardoor deze kan worden verstoord, waardoor ziekten worden veroorzaakt en in stand gehouden en als hij deze stoorfactoren van de gezonde mens/dier weet weg te houden (preventieve geneeskunde).’

p 260, Organon; ‘Het zorgvuldig opzoeken van zulke factoren, die de genezing in de weg staan, is voor chronisch zieken des te noodzakelijker, omdat hun ziekte gewoonlijk door zulke schadelijke invloeden en andere ziekmakende, vaak niet herkende fouten in de leefwijze verergerd is.’

Klinische, complex en zelfhulp homeopathie versus klassieke homeopathie

De niet gepotentieerde homeopathische middelen zijn in het bereidingsproces niet geschud en enkel verwreven en verdund, hierdoor werken anders op het organisme in. Deze middelen worden doorgaans in de ‘klinische, complex en zelfhulp’ homeopathie gebruikt welke in de gemiddelde drogisterij of apotheek te koop zijn. Meestal bevatten ze meerdere middelen in een verpakking. Voor een leek zijn deze doorgaans veilig om te gebruiken. Er is echter geen sprake van Klassieke homeopathie omdat ze niet op alle basisprincipes gebaseerd zijn en ze niet zijn voor geschreven op het individu. Hierdoor kan deze vorm van homeopathie onderdrukkend werken.